VERSLAG: Exit 2009

VERSLAG:

1234

deel 1/4

Nagenoeg om de hoek van Sziget ligt Novi Sad. De middelgrote gemeente (233.000 inwoners) staat om twee dingen bekend: Het achttiende eeuwse Petrovaradin Fort op een heuvel aan de Donau en het vierdaagse Exit festival. Elk jaar in juli wordt het fort omtevoerd tot het partycentrum van de Balkan, want juist op die historische en prachtige locatie vindt het jonge festival plaats. In 2000 richtten drie studenten uit Novi Sad het festival op als een protest tegen Milošević. Omdat de dictator op dat moment nog aan de macht is en een protest gevaarlijk is voor degenen die er aan deelnemen, wordt het onder de noemer van een muziek- en kunstfestival gepresenteerd, waar de Servische jeugd geïnteresseerd zal worden gemaakt voor politieke processen. Enkele maanden later wordt Milošević afgezet en het festival wordt al snel gezien als een overwinningsfestival op tien jaar dictatorschap. Het politieke randje weerhoudt de Servische jeugd er niet van om flink te feesten en zorgt er tegelijkertijd voor dat - door de hulp van talloze NGO’s en de lokale universiteit - het festival het jaar daarop een vervolg krijgt. Vanaf dat moment gaat het hard en al in 2007 wordt het festival uitgeroepen tot beste van Europa.

Wanneer je je in de stoet festivalgangers begeeft, die via de hoofdstraten van de stad richting Petrovaradin Fort beweegt, voel je de spanning stijgen. De eerste aanblik van het festivalterrein, met duizenden festivalgangers de brug over de Donau richting fort beklimmend, is namelijk niets minder dan spectaculair. Je vervolgt je weg door de eeuwenoude straatjes waar de bewoners op de stoep met geïmproviseerde stalletjes staan. Met van zolder gehaalde stereo-installaties proberen ze de feestvreugde alvast aan te wakkeren, in de hoop hongerige of dorstige festivalgangers te trekken, die hun drank en zelf gebakken hamburgers af willen nemen. Ook staan er talloze meisjes met gratis tequila of het lokale drankje rakija en verkopers van regenjassen, poncho’s en paraplu’s. En natuurlijk hoort bij een festival drank, zo beseffen de inwoners van Novi Sad. Lopend richting de brug over de Donau staan ze nagenoeg schouder aan schouder met hun waren. Badkuipen zijn van zolder gehaald om de halve liter blikken bier, energydrankjes en water koud te kunnen houden. Belangrijkste drank is ongetwijfeld Rakia, een lokaal goedje dat niet eens zo heel erg als gootsteenontstopper smaakt en uiteraard in een teug weggeklokt dient te worden. Drink er echter niet teveel van, anders val je in slaap tussen de bomen die de randen van het festivalterrein markeren en populaire plekken zijn voor waterende heren.

Rondlopend over het enorme terrein lopen we door lege slotgrachten, tunnels en veranderen geregeld van hoogte, doordat de podia soms op een verhoging staan en soms eronder. Dikke bakstenen muren scheiden de podia en dance-arena’s van elkaar en geven het geheel een karakteristieke sfeer mee. Er is een speciaal podium voor metalacts als My Dying Bride, Anathema en Kataklysm, reden waarom we talloze jongens in metalshirts tegenkomen. Tientallen mensen op het festivalterrein lopen rond met mondkapjes voor. De reden: angst voor varkensgriep. Bij de ingang van het festival staat zelfs een bord dat op de gevaren wijst.
Het valt op hoeveel lachende gezichten we zien. Met name bij de Dance Arena, waar de gehele nacht (de eerste bands beginnen pas om 19 uur en het feest gaat tot 8 uur 's morgens door) een enorme mensenmassa danst. De line-up is er ook naar en kent elke avond een ander thema. Vanavond is het progressive en de volgende nachten zijn minimal en techno gepland. Zo belanden we bij Steve Lawler en Lee Burridge (die back to back draaien) en genieten van de ongekend positieve vibe die er hangt. Bij elke climax die het duo over het publiek afvuurt gaan de handen in de lucht en wordt er gejoeld. De gehele area lijkt nog het meest op een Grieks amfitheater en heeft een waanzinnig geluidssysteem dat zowel hard als zuiver is. De samenwerking tussen John Digweed en Sasha is het hoogtepunt van de nacht, hoewel Caspa & Rusco op het hoofdpodium dicht in de buurt komen met platen van o.a. Benga, Klaxons en de hulp van MC Rod Azlan. De eerste avond op Exit is er eentje die uitgebreid gevierd wordt en waar duizenden jongeren een jaar lang naartoe hebben geleefd.

1234

FOTOGRAFIE:

12345
 foto Exit 2009  foto Exit 2009  foto Exit 2009  foto Exit 2009  foto Exit 2009 Fucked Up foto Exit 2009 Fucked Up foto Exit 2009 Fucked Up foto Exit 2009 Fucked Up foto Exit 2009 Fucked Up foto Exit 2009  foto Exit 2009 Fucked Up foto Exit 2009 Manic Street Preachers foto Exit 2009 Manic Street Preachers foto Exit 2009 Manic Street Preachers foto Exit 2009
 
12345
 
festival logo

ZWARTE CROSS 2009Muziek, motorrijden en modderworstelen. Afgelopen weekend trokken 132.000...

festival logo

RAWK 2009 Rauwe, unieke, tijdloze muziek. Daar staat het Rawk Festival voor. 2 zalen...