VERSLAG: Sonisphere France 2011

VERSLAG: Marco Vlot  

12

Dag 1

Op 8 en 9 juli vindt in Amneville de eerste Franse editie van het Sonisphere-festival plaats. De line up is niet mis met als grote trekkers The Big Four, bestaande uit Anthrax, Slayer, Megadeth en Metallica, en Slipknot. Het terrein is een grote parkeerplaats met de twee podia tegenover elkaar gepositioneerd. De bands maken hier om en om hun opwachting.

Aan het Britse Rise to Remain de taak om op het kleinere Saturn-stage het festival te openen. Het is nog niet druk voor het podium, maar hun stevige metalcore blaast het eerste stof uit de oren van de toeschouwers. Tijdens het afsluitende nummer is zelfs de eerste wall of death van dit festival een feit! Sonisphere heeft er zin in, en heeft met Rise to Remain een lekkere opener achter de rug.

Op het grote podium speelt het Franse Bukowski weinig avontuurlijke heavy metal. De standaardriffs van het drietal vliegen de nog niet in grote getale aanwezige toeschouwers om de oren. Bukowski lijkt echter enorm blij om op Sonisphere te mogen staan en hun enthousiasme is dan ook aanstekelijk.

Symfonia mag met recht een supergroep in het powermetalgenre genoemd worden, met leden bekend van onder andere Angra en Stratovarius in de gelederen. De muziek voldoet dan ook ruimschoots aan de verwachtingen: virtuoos gitaarspel, bombastische toetsenpartijen en teksten die ongetwijfeld over draken gaan. Voor de liefhebber valt er dan ook een hoop te genieten.

Na de vrij traditionele klanken van Symfonia mag Bring Me the Horizon hun metalcore op het grote podium ten gehore brengen. Zanger Oliver Sykes schreeuwt dat het een lieve lust is. Hij verzoekt het publiek regelmatig om circlepits, en in navolging van Rise to Remain weet ook Sykes een wall of death te creëren. Hoewel de band te vergelijken valt met Rise to Remain is de muziek een stuk eenvormiger dan die van hun landgenoten.

Vorige week was Gojira nog te bewonderen op Fortarock, en vandaag spelen ze in thuisland Frankrijk Dat ze daar mateloos populair zijn blijkt wel uit de ontvangst in Amneville; ze lijken er zelf van onder de indruk. Dat belet ze echter niet om een strakke set met hun melodieuze death metal neer te zetten. De heldenontvangst is dan ook volledig terecht.

Vanaf opener 'Iron tusk' knalt Mastodon er stevig in met hun complexe nummers. Mastodon maakt het de luisteraar niet makkelijk, maar wat ze doen, doen ze goed. Vooral drummer Brann Dailor laat zien wat voor een geweldige muzikant hij is. Enorm toegankelijk is het niet, maar als je de moeite neemt valt er bij Mastodon een hoop te genieten.

Airbourne wordt vaak vergeleken met AC/DC, en dat is niet zomaar. Ze klinken namelijk ook vandaag weer enorm als de Australiërs. Vandaag sluiten ze met hun lekkere rechtoe-rechtaan rock het Saturn-podium af, en dat doen ze met verve. Ontbloot bovenlijf, de benen wijd en teksten als 'no way but the hard way' staan garant voor een feestje. Niet origineel, wel erg prettig.

Dream Theater is voor het eerst op tournee met nieuwe drummer Mike Mangini die grote leider Mike Portnoy heeft vervangen. De vraag is hoe de band het er zonder hem vanaf brengt. Vooropgesteld: Mangini is een drummer van wereldklasse, maar hij mist de persoonlijkheid van Portnoy. Dream Theater opent veelbelovend met 'Under a glass moon', en het lijkt erop dat we een stevige set krijgen, aangepast op een metalfestival. Er volgen echter de nodige rustiger nummers, waaronder 'Caught in a web' en de aandacht van de toeschouwers lijkt wat weg te ebben. Er wordt als altijd op hoog niveau gemusiceerd, maar er missen knallers in de set, zelfs als het nieuwe nummer van de aankomende cd, 'On The Backs Of Angels', erg prettig in het gehoor ligt.

Vorig jaar overleed bassist Paul Gray, en de vraag was of Slipknot nog door zou gaan. Het antwoord is ja, en vandaag sluiten ze de eerste dag van Sonisphere Frankrijk af. Voor het optreden worden de overall en basgitaar van Gray als eerbetoon op het podium gezet, en de bassist die vandaag speelt is niet te zien. Op het podium is slechts plaats voor de acht gemaskerde leden van Slipknot in hun oranje overalls: zes muzikanten en twee tamelijk overbodige percussionisten die zich voornamelijk bezig lijken te houden met dingen gooien.

Slipknot weet hoe ze een show moeten maken. Zo zweept zanger 8 het dolenthousiaste publiek op tot grote hoogte en wordt het drumstel van 1 tijdens de toegift zelfs al draaiend verticaal gehesen, zonder dat 1 een noot mist! Alle publieksfavorieten komen voorbij, van opener '(sic)' tot 'Wait and bleed' en 'People = shit', en worden strak uitgevoerd. Slipknot kwam, zag en overwon, en allemaal voor nummer 2, ofwel Paul Gray.

12

FOTOGRAFIE: Tim van Veen  

123456789
Rise To Remain foto Sonisphere France 2011 Rise To Remain foto Sonisphere France 2011 Rise To Remain foto Sonisphere France 2011 Rise To Remain foto Sonisphere France 2011 Rise To Remain foto Sonisphere France 2011 Bukowski (Fra) foto Sonisphere France 2011 Bukowski (Fra) foto Sonisphere France 2011 Bukowski (Fra) foto Sonisphere France 2011 Bukowski (Fra) foto Sonisphere France 2011 Symfonia foto Sonisphere France 2011 Symfonia foto Sonisphere France 2011 Symfonia foto Sonisphere France 2011 Symfonia foto Sonisphere France 2011 Bring Me The Horizon foto Sonisphere France 2011 Bring Me The Horizon foto Sonisphere France 2011
 
123456789
 
festival logo

GRASPOP METAL MEETING 2011Graspop 2011 is de 16e editie van dit grootste metal festival van de BeNeLux....

festival logo

PARKPOP 2011 Op 26 juni 2011 trekken zo'n 275.000 bezoekers naar het Zuiderpark in Den...