RECENSIE: Aborted - TerrorVision

Aborted
recensie cijfer 2018-11-08 Aborted is bloedserieus. Pun intended. Of zoals frontman Sven de Caluwé het weet te stellen: “We take everything we do very serious, even our shitty ass jokes.” Alles is van het begin tot einde uitgedacht; van podiumpresentatie tot aan de visuele stijl van de albums. En toegegeven, het gaat soms behoorlijk ver, maar dat is ook waar de Belgische formatie op uit is. Het randje opzoeken. Het kan altijd nog een beetje ranziger, goorder, extremer en sneller. Ze draaien ruim 20 jaar mee en zelfs op het tiende studio-album genaamd TerrorVision is een zekere groei en evolutie te horen. Of, zoals frontman de Caluwé het stelt: “Sort of like saying the penis gel we bought a while ago is finally paying off and that nice girth is setting in.”

Wat AC/DC is voor de rock ’n roll, dat is Aborted voor de vadsige grind/deathmetal. Zonder enige twijfel weet je wat je kunt verwachten van deze in extreem brute formatie. Die welbekende intensiteit, brutaliteit en atmosfeer is zodoende ook op TerrorVision terug te vinden. Ze hebben er ruim anderhalf jaar over gedaan om deze ronde schijf in elkaar te zetten, wat onderstreept dat ze dus echt bloedserieus zijn wat betreft hun werk. Met elf tracks stellen ze kwaliteit boven kwantiteit en voegen ze een nieuwe dimensie toe aan het geheel. Een track als ‘Exquisite Covinous Drama’ heeft iets theatraals en bombastisch en doet in dat opzicht een beetje denken aan Dimmu Borgir. Het tempo ligt uiteraard wederom hoog, met een wel heel doomy middenstuk dat overvloeit in classy gitaarsolo. Dit soort elementen maken het meer dan eens kenbaar dat Aborted niet uit is op alleen maar volle poelen raggen, maar dat ze heel goed weten waar ze mee bezig zijn.

Datzelfde theatrale element is ook in ‘Visceral Despondency’ te bespeuren, wat Aborted bij vlagen zelfs een beetje catchy maakt. En is dat een vleugje hardcore in ‘Visceral Despondency’? En is dat zelfs een sing-a-long in ‘Squalor Opera’? ‘Vespertine Decay’ neemt ook deel aan het theatrale als halverwege eveneens het tempo zakt en de intensiteit stijgt. Tekstueel gooien ze het over een iets andere boeg en wagen zich aan de ware gore en horror op deze planeet: de mensheid zelf. Die wordt namelijk gepresenteerd als het ergste dat moeder aarde ooit overkomen is. De media is in werkelijkheid het grote kwaad hierachter en hoe op die manier de meest verschrikkelijke meningen en ideeën verspreidt worden. Het verklaart de albumhoes.

Niet alleen tekstueel is het allemaal dood en verderf, ook muzikaal wordt er heel wat afgeslacht met imposante blastbeats en gitaarsolo’s die korte metten maken met alles en iedereen. Het tempo ligt van het begin tot het einde indrukwekkend hoog. Ook TerrorVision snijdt wederom als een messcherpe kettingzaag door een vers kadaver, om maar even in Aborted-termen te spreken.

Recensent:Roy Verhaegh Artiest:Aborted Label:Century Media
Posies

The Posies - Frosting On The BeaterAch... The Posies In een parallel universum zou de band inmiddels beroemd...

Cover Alkaline Trio - Is This Thing Cursed?

Alkaline Trio - Is This Thing Cursed? Sinds Alkaline Trio vijf jaar geleden het laatste album My Shame Is True...

ZOEKEN IN CD-RECENSIES

 

OF SELECTEER OP GENRE, ARTIEST, LABEL, RECENSENT