Het Zweedse H.E.A.T nam 2010, na twee albums, afscheid van zanger Kenny Leckremo. In Erik Grönwall vond de band snel een vervanger, maar een album met de nieuwe voorman liet lang op zich wachten. Nu is er Adress The Nation, een album vol klassieke rockers die samen één grote tribute aan de jaren tachtig vormen.

Met Erik Grönwall, heeft de band in ieder geval in Zweden flink aan populariteit gewonnen. Grönwall won de Zweedse versie van Idols in 2009 en hij beschikt over een prima stem. Creativiteit is echter, zoals bij vrijwel elke deelnemer aan een talentenshow, zijn grote manco. Zijn solodebuut telde elf covers, van onder andere Iron Maiden, Kiss en Queen. De keuze voor hem als zanger is niet verrassend, hij heeft een voorkeur voor (classic) rock, maar ook bij H.E.A.T blaakt hij niet van originaliteit. De teksten zijn formule-achtig en emotieloos, de zang is in orde maar eveneens zonder enig gevoel op de plaat vastgelegd.

De band achter hem doet ook geen gooi naar de originaliteitsprijs. De solo’s kunnen van te voren worden ingevuld, het melodramatische ‘The One and Only’ doet erg denken aan de powerballads van Bon Jovi, de synthesizer intro’s van ‘Living on the Run’ en ‘Better off Alone’ hebben een erg hoog Foreigner-gehalte en de saxofoon in ‘In and Out of Trouble’ is wel erg over de top. Het klinkt allemaal gelikt, maar ook erg standaard en nergens verrassend.

H.E.A.T heeft de classic rock-truc uitstekend onder de knie. Zo goed zelfs dat ze niet meer te onderscheiden zijn van hun invloeden en bijna een parodie worden. Ze nemen de erfenis van die andere Zweedse 80’s-rockband, Europe, twintig jaar te laat over. ‘Een voet in het verleden, één voet in de toekomst’, zo valt te lezen op de site van de band. Maar de voet in het verleden staat toch iets steviger dan die in de toekomst.

20/09/2012 - Jelger Woudstra