RECENSIE: Lone - View From The Bridge

Lone
recensie cijfer 2017-05-19 Ferdinand Bakker en Michel van Dijk kennen we vooral van Alquin, misschien niet de allerbekendste, maar onmiskenbaar een van de belangrijkste bands die ons landje in de jaren zeventig voortbracht. Na een aantal prachtige albums stopte de band in 1977, waarna Bakker The Meteors oprichtte, een redelijk succesvolle new wave band die ook een drietal prima platen uitbracht. In 2003 werd Alquin heropgericht en werd er wederom mooi plaatwerk uitgebracht. In 2012 werd de band weer in de ijskast geplaatst waarna Bakker en Van Dijk nieuwe songs begonnen te schijven met als eerste doel deze ooit voor Alquin te gebruiken. Maar omdat Alquin niet meer van de grond kwam werden deze songs de basis van debuutplaat van Lone in 2013. Inmiddels zijn we vier jaar verder en heeft View From The Bridge, de tweede plaat van de heren, het levenslicht gezien.

De plaat werd onlangs, begeleid door lovende woorden van voetbal- en bluesorakel Johan Derksen, op een releaseparty aan het publiek gepresenteerd. Dat de lovende woorden voor Lone terecht zijn wordt bij beluistering van View From The Brdige direct duidelijk. Zonder dat Lone op Alquin lijkt, is te horen dat we hier met twee belangrijke mannen uit die band te maken hebben. Op het moment dat Van Dijk toetrad tot Alquin bracht hij blues en soul mee en dat hoor je in de muziek van Lone nog wat sterker terug. De prettig doorleefde stem van Van Dijk past prima bij de muziek die flink geworteld is in de jaren zeventig. Daarnaast is het gitaarwerk van Bakker, zoals we gewend zijn, doordacht. Subtiel in de zachte passages en wat prominenter wanneer de muziek daar om vraagt, maar altijd in dienst van het liedje, want dat is waar View From The Bridge om draait: negen fraaie liedjes die hier en daar een rootsy feel hebben, soms een klein beetje van de progrock achtergrond verraden, maar vooral sterk geworteld zijn in blues en soul.

Opener ‘What’s Goin’On’ nestelt zich direct in je hersens en bevat een refrein zoals The Rolling Stones die in de hoogtijdagen dagelijks uit de mouw wisten te schudden. Een bijzonder sterke opener van een album dat er om vraagt om met je ogen dicht en met de koptelefoon op naar te luisteren. Daar zorgt de ruimtelijk klinkende productie ook voor. Na het beschouwende ‘Rust’ volgen twee wat meer swingende songs waarvan vooral ‘Fog On The City’ zomaar uit de keuken van Santana had kunnen komen. De jazzy bluesshuffle die hierna komt heet ‘Miles’ en laat beide heren op hun allerbest horen. In de blues meets jazz song ‘Little Insights’ croont Van Dijk over het wilde leven alsof hij er nog midden in zit. Wie weet. Het afsluitende ‘Hollis Brown’ is een mooie, dreigende en totaal versleutelde versie van de Bob Dylan song ‘The Ballad Of Hollis Brown’.

Heftig geworteld in de traditie van de betere songsmeden van de jaren zeventig, maar toch met een been in het heden brengt Lone muziek die bij fijnproevers zeer in de smaak zal vallen. Wat Bakker en Van Dijk met bescheiden middelen op tafel weten te leggen getuigt van een muzikaal vakmanschap waar je u tegen zegt. View From The Bridge is een pareltje binnen de nederpop en het beluisteren absoluut waard.
Recensent:Jan Didden Artiest:Lone Label:Eigen Beheer
Cover Bry - Bry

Bry - Bry De schrijver van deze recensie heeft naast een brede muzikale interesse een...

ZOEKEN IN CD-RECENSIES

 

OF SELECTEER OP GENRE, ARTIEST, LABEL, RECENSENT